over jeugdsentiment op de ‘middelbare’

De eerste weken ‘Middelbare’ zitten erop; een enerverende tijd, zowel voor mijn kind als voor mij zelf. Maar eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het stiekem best leuk vindt! Oké, er zijn wat minpuntjes waar we niet op voorbereid waren, vooral voor mijn kind, maar het is te overzien.

Ten eerste is het verdomd jammer dat die kinderen in groep 8 niet alvast wat kettlebell- en aanverwante krachttrainingen krijgen, want het valt verdorie niet mee om elke dag een blok beton van een kilootje of 8 over je schouders te werpen. Daarnaast is het loodzwaar in je fietskrat, zeker als daar nog een gymtas bijgepropt wordt. Het vergt dus voor de kinderen behoorlijk wat vaardigheden om niet in de eerste de beste bocht om te donderen met je gevulde krat danwel achterover te kletteren met je hippe O’Neill of Eastpack rugtas. Ik zie daar toch alvast een verbeterpuntje voor de basisschool. Laat ze in groep 8 alvast wennen aan ondraaglijke spierpijnen in schouders en nek en wat val-breek-trainingen zouden ook een uitkomst zijn, dan komt het allemaal niet zo hard aan als ze voor het eerst naar de middelbare school gaan.

Daarnaast hebben ze nog een puntje laten liggen, het huiswerk. Mijn kind komt van een o zo gezellige Jenaplan-school waar de kinderen nauwelijks huiswerk hebben gekregen. Ja af en toe een werkstuk over kitesurfen of een ander boeiend onderwerp voorbereiden, maar dan mag je iets in elkaar flansen over een onderwerp dat je zelf leuk vindt. En dan heb je een legitieme reden om uren rond te surfen op het internet om informatie bij elkaar te scharrelen… En een boekbespreking houden over een spannend boek en af en toe wat plaatsen in je hoofd stampen voor topo is ook nog wel te overzien. Nee, dan de verplichte kost waar ze nu tegenaan lopen. Ik heb me totaal onvoorbereid opgeworpen als vraagbaak voor onvoorziene problemen. Heel dom en bijzonder naïef. Dat houdt namelijk in dat ik zelf net zo hard aan de bak moet met vakken als wiskunde want die info over vierhoeken, diagonalen berekenen en rekenkundige stellingen heb ik ergens wel opgeslagen, maar het is wel heel erg diep graven. En dat valt niet mee kan ik je verzekeren want die hersenen hebben in de loop der jaren zoveel te lijden gehad dat alleen de leuke dingen heel goed zijn blijven hangen, en wiskunde viel daar niet echt onder…

Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik wel retetrots ben op mijn kind. Want al staat de buurjongen, die nog wel in groep 8 zit, stralend met zijn BMX voor de deur te stuiteren, dan gaat mijn kind tóch eerst (uit zichzelf!) aan zijn huiswerk. Voor nu althans… En wat fijn dat hij, als hij daarmee klaar is, ook weer even zo’n stuiterend exemplaar wordt die nog graag met BMX onder zijn gat naar het speelwoud gaat om zichzelf genadeloos over heuvels en traptredes te storten.

Afgelopen woensdag hadden we kennismakingsavond op school om de mentor even goed te kunnen bekijken en ‘en passant’ nog wat jeugdsentiment op te kunnen snuiven. Het voelde best lekker op die school en de mentor zag er exact hetzelfde uit als die van mij zo’n 100 jaar geleden. Spijkerbroek, slobbershirt en te groot colbertje waarvan de schouders halverwege de ellebogen hingen. Dat straalt toch op één of andere manier gelijk vertrouwen uit. Fijn om te merken dat er in al die jaren eigenlijk geen steek veranderd is. De klassen zien er hetzelfde uit en de leerkrachten ook. De wc’s ruiken net zoals vroeger (..), de geodriehoek wordt nog steeds netjes vastgeplakt in de omslag van de agenda, de leuke plekken in de kantine zijn voor de bovenbouw en de rector is nog steeds niet mijn favoriete persoon.

Mijn kind heeft het er naar zijn zin en dat is gewoon heel erg fijn.

Ze zeggen dat alles veranderd rond de kerst, dat ze dan ineens zoveel groter zijn, zoveel zekerder van hun positie op de middelbare school en dat het grote dwarsliggen dan pas echt begint. Bij die van mij niet. Die bedreig ik gewoon met het niet meer achter zijn kont aan zitten en volgens Meneer de Mentor zijn ze daar stiekem juist heel erg blij mee… Ik hoop dat hij gelijk heeft.

3 gedachten over “over jeugdsentiment op de ‘middelbare’

  1. Een heel nieuw leventje, voor jullie als gezinnetje! Ben het met je eens over die zware tassen, wat een kilo,s dragen Ze mee. Wij zijn deze week op de informatieavonden geweest van beide kids. De jongste zit in de 2e en de oudste in de 4e. Examenjaar! Ik weet nog als de dag van gister dat hij naar de 1 e ging! En ik kan je vertellen, dat het supersnel gaat…..
    Bedankt weer voor je geweldige verhaal, heerlijk om te lezen
    Groetjes van sylvia

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.