Angeli schrijft


5 reacties

Zwieren op de Zwaluwhoeve

Een tijdje geleden viel bij ons een kadootje op de deurmat van de Postcodeloterij. En ja, voordat iemand gaat zeiken, wij doen inderdaad mee met deze onzin.  Gewoon, omdat het toch zuur is als buren een gratis pot Ben & Jerry’s ijs mogen ophalen bij de C1000 en wij niet. Want verder komen wij niet als het om het opstrijken van prijzengeld gaat. Totdat wij een gratis toegangskaart voor 2 personen kregen toegestuurd voor, jawel, WELLNESSCENTRE DE ZWALUWHOEVE. Nu is Rik niet zo van het in badjas en op slippers flaneren in drukke hot & steamy  sauna’s, maar een vriendin wel, dus afgelopen donderdag togen we met onze prijs richting Harderwijk voor een heus verwendagje.

Nu ben ik een erg verwend nest wat wellness betreft, een bezoekje aan de sauna in de sportschool buiten beschouwing gelaten. In de wellness resorts waar ik geweest ben werd ik steevast ontvangen door een vriendelijke frisse dame met opgestoken haar en onberispelijk wit pakje die me warm verwelkomde en me een fluweelzachte badjas en dito badlaken in de armen duwde.  Dus mijn verwachtingen waren enigszins hoog gespannen.

Van de aankomst werden we al een beetje lacherig, Edith en ik. Niks geen mooie ontvangst maar vuil grijnzende verkeersregelaars in fluorescerende hesjes die me naar de achterkant van het gebouw dirigeerden om daar als bezoeker 734 mijn auto te parkeren. Goed, kan gebeuren. Vooral blijven ademhalen.

Bij binnenkomst van de Zwaluwhoeve moesten we nog harder lachen, het leek goddomme de Efteling wel! Rijen dik stonden de dames en heren te trappelen voor 5 kassa’s en de ontvangst-freule dirigeerde met ferme hand de bezoekers naar de betreffende kassa en o wee als je met zijn tweeën in de rij ging staan! Belachelijk, dus  wij gingen recalcitrant samen in de rij stoïcijns voor ons uit staan kijken. Fuck de freule!

Afijn, armbandje cq. kluissleutel van de baliedame in ontvangst genomen, niks geen badjasje of handdoek (zat niet in de prijs van de Postcodeloterij…) en op zoek naar de kleedruimte. De scanner die de kluissleutel leest zat helaas niet erg dicht bij ons kluisje, dus tegen de tijd dat we ons armbandje langs de scanner hadden gehaald  en we daadwerkelijk bij het kluisje waren, was het alweer hermetisch op slot. Hilarisch. Na een paar pogingen hadden we bedacht dat het handiger zou zijn als 1 van ons zou scannen en naar de ander zou roepen als ze een ruk aan de kluisdeur moest geven. 2 pogingen hadden we nodig dus dat liep gesmeerd…

In de kleedruimtes hingen plastic tasjes van de Zwaluwhoeve waar je je spullen in kon doen die je mee wilde nemen, dus daar gingen we, ik in een geleende XL-badjas en slippers die vacuum zogen op de natte vloer, plastic tasje in de hand met flesje water en handoekje, op naar de sauna’s. We leken wel de Veerkampjes die boodschappen gingen doen op de camping. En wat een ontzettend stom gezicht, al die blote of schaars geklede mensen met dat goedkope plastic zakje in hun handen. Die slippers waren trouwens ook een probleem, want óf ze bleven staan terwijl ik gewoon doorliep, óf ze schoten ineens los van vloer waardoor ze gekatapulteerd werden en rakelings langs de oren van argeloze bezoekers vlogen.

Wat een mega-complex, die Zwaluwhoeve. Daar liepen we dan, met in de ene hand de uitklapbare plattegrond en in de andere het plastic tasje, op zoek naar het Scrubhuisje.  Het is zal wel overbodig zijn om te melden dat we bij Saunaplein 1 al enigszins het richtingsgevoel kwijt waren… Maar we hebben het gevonden, buiten, in de tuin, ergens rechts naast hottub nr. 4.

Eerlijk is eerlijk, de sauna’s zijn zalig, vooral de muzieksauna beviel ons erg goed, loungemuziekje op de achtergrond, lekker temperatuurtje  en zweten maar. Het afkoelen daarna in de ijsgrot waar je wat miniatuur ijsblokjes over je verhitte lijf kan gooien is dan weer letterlijk een druppel op een gloeiende plaat, totaal nutteloos.  Dan maar kiezen op elkaar en het koude dompelbad in.

Het valt me elke keer weer op dat er zoveel mensen rondlopen in zo’n complex die echt totaal geen gêne kennen. Zelfs  tijdens de lunch zat er schuin tegenover me een enigszins gezette dame (lees: dik) wijdbeens haar stokbroodje met roerei naar binnen te schuiven terwijl haar vaalgroene badjas vanaf haar middel (waar die dan ook mocht zitten…) schaamteloos openhing. Geen succes vond ik dat. En waarom doen sommige mensen niet gewoon even een badjasje aan als ze zin hebben om een fikse wandeling te gaan maken op het terrein in plaats van te zwabberen met alles wat los aan het lijf hangt? Oke, die sportieve vent met zijn sixpack, strakke kont en verzorgd lijf is het vergeven, maar de rest….? Doe mij een lol zeg.

Hoe dan ook, aan het eind van de middag hadden we er een gezellige en lacherige dag opzitten dus hup, heerlijk in de vette file terug naar het westen. Waar zijn de fluorescerende hesjes als je ze écht nodig hebt?

De eerste niesbui kwam in de auto en ik ben nu al 4 dagen ziek. Wellness, noemen ze dat. My ass.