Angeli schrijft


Een reactie plaatsen

De laatste week van een brugpieper

brugklasDe laatste schoolweek en daarmee het ‘brugger’ zijn (“brugPIEPER kan écht niet  meer mam!”) zit er al weer op voor mijn vent! Als ik terugdenk aan de stress en bijbehorende rode vlekken die ik verleden jaar kreeg bij het idee alleen al van mijn jochie met een hernia van de veel te grote rugzak, dwalend op een enorme middelbare school, zeg. Wat een ontzettend zeikerig wijf ben ik dan ook.
Een kind op de middelbare school is namelijk veel leuker dan ik dacht. Tot nu toe wel althans. Zolang de puberteit nog beheersbaar is en de cijfers onder controle. En ja, dat geldt zelfs zelfs voor mij. Ik vind het namelijk heerlijk dat ik niet meer naar school hoef om te brengen, halen, schoonmaken, de hulpouder uithangen of wat voor ander verplicht nummer dan ook. En daarnaast vind ik het trouwens ontzettend stoer van mezelf dat ik er zo makkelijk mee omga want ik ken mezelf een beetje. En Rik kan dat vast beamen, dat ik best stoer ben voor een controlfreak die teveel onrust in haar lijf heeft en een bijna gezonde dosis verlatingsangst. Ik zeg bijna hè? 🙂

Inderdaad, de clichés kloppen: je kind groeit hard, verandert, pubert, moppert over huiswerk, moet vééél vroeger naar bed dan zijn klasgenootjes…. Maar wat doen ze leuke dingen samen, wat maken ze veel nieuwe vrienden en wat communiceren die kinderen veel (lees: Whatsappen, want 86 berichtjes in 3 minuten is hééél normaal…).

Uitval op woensdagochtend? Nou dan ga je toch met wat jongens en meiden voor 1 euro een ontbijt naar binnen schuiven bij de Hema? Gebeurde regelmatig. Vrije middag? Tijd om 1 ouderlijk huis om te bouwen tot bioscoop voor 6 stuiterende pubers met bijbehorende zakken chips, dropsleutels en flessen cola. Gebeurde ook regelmatig. Nieuwe jaccuzzi? Moet je met zijn allen uitproberen, nieuw Playstation-spel, ook dat moet je delen met je vrienden. Vooral de cheats.

Deze afgelopen week stond mijn kind in de relax-modus. Boeken inleveren, beetje gamen, zwemmen in de ringvaart, met je moeder shoppen voor nieuwe Vans en gelijk even meegesleurt worden naar de Primark. Even terzijde: wat een hel is dat trouwens, alleen al die Efteling-dranghekken bij de kassa’s  waar ‘skinny’ meisjes hun veroveringen doornemen met andere ‘skinny’ meisjes. En een zoon die niet weet wat hem overkomt en dus druk foto’s doorstuurt van de Primark-hel naar een vriend en met een grote glimlach quasi nonchalant tegen de muur hangt. Maar zoals gewoonlijk dwaal ik weer af en durf ik bijna niet met jullie te delen dat ik best blij ben met mijn broek en bloesje voor wel 22 hele euro’s en ik dus ook zo’n exemplaar tussen de dranghekken was. Alleen niet skinny, dat dan helaas weer niet.

Vanmorgen kreeg mijn vent zijn eindrapport: 1 zes, 6 zevens, 5 achten en een 9 voor drama. Die 9 is dik verdiend trouwens… Maar even eerlijk hè? Ik ben echt apetrots. Van wie heeft hij het?
GrittletonKomend jaar gaat meneer verder met zijn Master English en gaat hij 4 hele dagen (met de boot neem ik aan) naar Engeland. 4 dagen in een Harry Potter-achtig optrekje. Dat ik daarover nu al in de stress kan schieten moge duidelijk zijn. Maar ook dat overleef ik wel, met de broodnodige hulp van Rik die vast gaat gieren van het lachen over alle beren op de weg, of de Noordzee in dit geval die ik nu al voor me zie.
Ik verheug me op 2 VWO. Laat maar komen, ik kan het aan. Stoer ben ik hè?