Angeli schrijft


4 reacties

Een happy end

12243578_10204882677534618_2210518478857907520_n
Dit postte ik op 13 november op Facebook. Een happy end voor mezelf, dat zou wat zijn, na zo’n kuttig jaar.

Maar het is inmiddels december en terugkijkend op 2015 is dit mijn meest waardevolle, meest liefdevolle en bijzonderste jaar ooit geweest. Ik ben een bevoorrecht mens, want mijn God wat heb ik veel fijne mensen om me heen. Ze hebben ervoor gezorgd dat ik immens heb mogen genieten en bij tijd en wijle intens gelukkig heb mogen zijn.

Ik heb een mieterse woning gevonden (oké, het was een vies, smerig kot…) maar mooi wél met onvervalste retro-tuin, waar Wessel en ik een ontzettend warme plek van hebben weten te maken. De zolder heeft nog steeds de oorspronkelijke industriële look maar dat is hip, de plinten liggen nog altijd bij de Karwei weg te kwijnen en we zijn het inmiddels gewend dat we ons met ons volle gewicht op de achterdeur moet storten om hem te openen. Maar we zijn er allebei graag, het is een thuis geworden.

Ik heb salsa leren dansen met een verschrikkelijk lieve en dierbare vriend die zelf op ‘advanced level 163’ of iets in die richting zat, maar die ik elke zondag weer zonder gezeik mee sleurde naar wéér een salsa-les om wéér een niveautje hoger te komen. En hij deed het met liefde, zonder daarvoor iets terug te verwachten. Ik ben overladen met de prachtigste muziek, met altijd een luisterend oor, ik werd omgetoverd tot ‘snotterkont’ bij de zoveelste huilbui of een ‘ever so cute girl’ als ik gelukkig was. Ik opteer toch meer voor dat laatste overigens… En ik ben geïndoctrineerd tot Groove Armada-fan pur sang. Wessel is daar trouwens enorm bij mee… Als Groove Armada weer eens uit de speakers schalt is één blik van hem al genoeg om in te dammen, zodat ik niet voortijdig onder de groene zoden beland. Mijn supergave Groove-shirtje blijft dus ook angstvallig in de kast liggen als hij er is, want ik heb het bange vermoeden dat er een spuitbus overheen gaat. Of op zijn minst een vette hap…

11836697_10204406474669844_1857501832704726157_nIk ben door vrienden en vriendinnen schandalig verwend met de allerliefste en allermooiste verrassingen. Weekendjes weg naar Oostende en Brugge waar ik genoten heb van Belgisch bier, grote zakken frites en Luikse wafels. Ik heb de terrassen van Breda onveilig gemaakt door een iets te grote hoeveelheid aan goedkope prosecco, ik heb op het Texelse strand genoten van één van de laatste mooie zomerdagen met wijn en muziek. Bijzondere en verschrikkelijk fijne momenten.

Ik heb eindelijk The Big Apple bezocht, waar mijn allerliefste vriendin Patricia en ik ons als undercover New Yorkers, gekleed in hardloopbroek en sneakers, ondergedompeld hebben in die heerlijke mengelmoes van mensen en culturen. Ik mocht in een witte limousine New York binnen glijden, in een helicopter over Manhattan scheren, eindelijk van mijn felbegeerde uitzicht op Manhattan genieten en me ontzettend, maar dan ook ontzettend rijk voelen. Genieten met een hele grote dikke vette ‘G’. Tries, zonder jou zou ik niet met enige regelmaat bijna in mijn broek hebben staan pissen van het lachen. Tena rulez!

PaoloEn mijn hemel wat heb ik veel gave concerten gezien. Ik heb mijn fijne dierbare vriend meegesleurd naar de front row op het North Sea Jazz om ontroerd te raken door de stem van Paolo Nutini. Ik heb, ongetwijfeld met mijn mond wagenwijd open, geluisterd naar Marcus Miller. Ik heb gejankt bij Ordinary world omdat Simon LeBon van Duran Duran het zo prachtig vertolkte. Ik heb in de zeikregen met Patricia samengeperst in een soort plastic Komo-zak op het strand naar Direct geluisterd, ik heb Jarrod Lawson achter zijn vleugel bewonderd, Ik heb Kraak&Smaak zien optreden met het Leids Philharmomisch orkest, zo’n bijzondere setting. Ik heb genoten van Alt-J met hun heerlijke Indie rock. Ik kan het eens meer allemaal opnoemen. Ik heb zo ontzettend genoten van muziek, zo verschrikkelijk veel geluisterd, zoveel mooie herinneringen gemaakt. Intense geluksmomenten.

Wessel en ik zijn meegevraagd voor een weekje vakantie in La Douce France. Even niets moeten, wat een heerlijke pauze, tussen alle hectiek door. Een onverwachte vakantie met vrienden is goud waard op een moment dat je het even heel hard nodig hebt. Mijn puber mocht daarna ook nog eens met andere vrienden mee naar Spanje om uit gaan, te chillen en bier te leren drinken. En als klap op de vuurpijl heeft hij ook nog eens de straten van Rome mogen doorkruisen, waar ik stiekem vreselijk jaloers op ben. Wat een genot als je kind zo happy is. Wat een prachtige, mooie, sociale vent heb ik.

BerlijnIk heb verleden week, nog even als bonus, voor mijn baas twee dagen door Berlijn gestruind. Twee dagen in een bijna constante staat van euforie, maar ik twijfel of dat kwam door de oogverblindend mooie kerstverlichting of de eierpunsch op de kerstmarkt. Dat zal nog wel even een twijfelgevalletje blijven, ben ik bang.

Ik heb vriendinnen die me in tijd van nood hebben overladen met tassen vol met boodschappen, gewoon, zomaar, omdat ik daar zelf even niet aan toe kwam. Ik ben daardoor nu ook gezegend met 4 extra pakken spaghetti en een enorme voorraad boodschappentassen. Word ik heel blij van. En ik heb schatten van collega’s, die altijd voor me klaar hebben gestaan. Die heel wat met me stellen hebben gehad maar me geen moment het idee hebben gegeven dat ik een pain in the ass was. Die me aan het lachen maakten als ik er even doorheen zat en me eindeloos hebben voorzien van dozen vol met tissues en hete bakken koffie.

En last but not least, mijn allerliefste (stief)vader is er nog steeds. We hadden er niet op durven hopen, maar we genieten nog steeds van elk moment. Wat een kostbare bonustijd. Wat maakte het mij gelukkig dat hij toch nog twee keer van zijn zo geliefde Frankrijk heeft mogen genieten samen met de liefde van zijn leven. En wat was het een mooi moment toen we samen oesters zaten te eten en hem zo te zien genieten. Wat kan een mens gelukkig zijn door het zichtbare geluk van een ander.

Ik heb mijn echte vrienden en vriendinnen leren kennen. En ik heb nieuwe vrienden erbij gekregen die me nemen zoals ik ben. Als je onvoorwaardelijke vriendschap voor lief neemt als het goed gaat, dan besef je pas hoe ontzettend dankbaar je mag zijn als ze er ook voor je zijn als het shit gaat. Ik mocht mijn vrienden en vriendinnen al heel erg graag maar ik ben verliefd op ze geworden. Ik ben een rijk mens.

Oud op nieuw vier ik met mijn puber bij Edith, mijn lieve dierbare Edith, haar gezin en vrienden. Ik ga er een glas champagne of wat op drinken, op dit waardevolle jaar. En een dikke vette toost op 2016!

Alvast tot ziens meest kuttige jaar ever, ik heb van je genoten…