Angeli schrijft


Een reactie plaatsen

Het festivaldier

festivaldierDit is hem, mijn festivaldier en de beer is los.

Wessels eerste echte dance-, trance-, techno-party (ik dek me even in, bij gebrek aan specifieke kennis over deze onstuimige avond..) bleek achteraf ook wel één van de heftigste te zijn in Amsterdam en dat hoor je natúúrlijk pas achteraf. Eén of ander underground techno-feest in een ranzige bunker. Begintijd: 01.00 uur ’s nachts, eindtijd.. ehm ergens rond 8? Want hij kwam rond 9 uur ’s ochtends compleet afgepeigerd thuis en het delen van zijn enthousiasme moest even wachten tot het eind van de middag, toen hij was hersteld van deze nachtelijke happening en de slaapkamer weer enigszins begaanbaar terrein was.

Het was een onrustige nacht want ik vond dat ik, als verantwoorde moeder, af en toe best even een whatsappje kon sturen met de semi-geïnteresseerde vraag “is het cool?”. Een vraag van een hoger niveau kwam er sowieso niet meer uit rond dat nachtelijke uur, dus elke 3 uur kwam er een whatsappje terug dat  ‘het cool was ja’. Ik ben zo’n bezorgde moederkloek die graag wil weten of mijn kind nog rechtop staat zo ergens tussen 04.00 uur en 7.30. En dus lag ik midden in de nacht met enige regelmaat in mijn bed filmpjes te kijken, die ik enthousiast toegestuurd kreeg,  van loeiharde techno op een duister bunkerfeest. Alsof ik niets beters te doen had en alsof dat mijn gemoedsrust ten goede kwam, maar ik was er zielsgelukkig mee. Je snapt het al, het was een super relaxte nacht en ik heb genoten…

Dat feest was het begin van zijn dubieuze carrière als festivaldier en er zijn de afgelopen maanden dus ook al heel wat party’s de revue gepasseerd, laat staan degene die nog op het overvolle programma staan. Ik snap dat, want ik vind dat je het leven moet vieren. Het is voorgekomen dat we beiden op hetzelfde feest rondhuppelden en Wessel vindt dat godzijdank prima. En ik dus ook want ik ben gewoon een leuke moeder waarvoor hij zich niet schaamt (Wessels woorden, écht! 🙂 ). Dat feest was er dan wel zo één die om 3 uur ’s middags begon en om middernacht was afgelopen want daar hou ik van. Een feest met een overzichtelijke eindtijd en waarvan ik niet ergens laat in de middag als een dweil mijn bed uit strompel. Wessel maakt dat niks uit, de bikkel..

Het feit dat hij bijna 18 is maar nog nét niet, werkt alleen niet altijd mee aan mijn geestesgesteldheid. Wat als Hoeder Thor bij de ingang van zo’n louche tent vraagt naar zijn ID en hij het ‘sletten-ID’ (leg ik zo nog wel even uit) niet vertrouwt? Dan staat mijn bloedje ergens op 1 of andere luguber industrieterrein in the middle of nowhere, terwijl zijn 18-jarige vrienden inmiddels uit hun dak gaan bij Paula Temple of Hunnee of iets in die trant?

Dat ‘slettenID’ heb ik gelukkig niet zelf verzonnen, maar is de ID-kaart van een vriend die dus wél 18 is, en van hand tot hand gaat omdat hij waarschijnlijk zo’n lekker ‘doorsnee’-hoofd heeft waar iedereen op een bepaald moment wel op zou kunnen lijken.  Dat dus..

Ik hoor sommige mensen al een vonnis vellen, dus kom maar op met insinuaties over mijn onverantwoorde houding dat ik mijn zoon van bijna 18 toesta naar 18+-feesten te gaan. Ik kan je hebben. Ik vind het namelijk ontzettend kleinburgerlijk dat die grote kerels en jonge vrouwen tot hun 18e alleen maar naar een jolig fris-feestje in de plaatselijke soos mogen. Jaja, hersenbeschadigingen, verslavingen enzovoort… Blablabla. Autorijden of verhuizen naar een studentenwoning in Amsterdam is dan weer totaal geen issue voor hun 18e. Hebben ze daar ook van die ruige maar o zo sociaal wenselijke fris-feestjes? Uit welk ei  komen die politici?

Nog een ruim maandje, dan wordt mijn vent 18, dus 1 zorg minder. Dan hoef ik hem in ieder geval niet meer op te halen op één of andere onvindbare parkeerplek, mocht hij ergens stranden met zijn geleende ID-kaartje.

Vooralsnog is hij glansrijk over naar 6 VWO, is hij nog steeds verliefd op zijn prachtige vriendin en blijft het een fantastische en sociale vent. Het komt wel goed met die jongen. En met mama ook.


2 reacties

The happy life of a single mom

Een informatieblogje voor jullie. Gewoon, omdat jullie het wel voor elkaar hebben gekregen na 30 jaar nog samen (meestal) gelukkig te zijn.

Ja lieve schatten, single moms daten. En nee, dat is meestal helemaal niet cool. Dat is een tombola en als je geluk hebt heb je een vermakelijke avond en een goed gesprek. Maar vaker nog is de persoon in kwestie niet helemaal wat hij in eerste instantie lijkt te zijn. Zomaar in 1 nachtje bejaard geworden of 55 cm gekrompen? Ja hoor, kan allemaal. Oeps, toch nog getrouwd? (“Had ik dat dan niet gemeld op de whatsapp?”) En heel soms heb je  een paar leuke afspraken  met dezelfde man die na de 3e date vooral heel eerlijk is, en je vertelt dat hij met nog 4 mevrouwen date en je een roos krijgt omdat je door bent naar de volgende ronde. Jeeeey! Lucky me en zo fijn, die oprechtheid! Je begrijpt het al, die roos mag ergens in gestopt worden waar de zon niet schijnt.

Ik zie posts voorbij komen op Facebook van net gescheiden mensen die o zo opgelucht zijn dat ze eindelijk verlost zijn van hun ex die in veel gevallen rondloopt met de stempel narcist of borderliner. (Pffff) De wereld van vrijheid, spannende one night stands en friends with benefits ligt aan hun voeten, evenals de 1-persoonsmaaltijden die er na eindelijk weer een avond keihard hebben kunnen stappen net zo hard weer uitkomen. Ik zou zeggen, hou dat vooral vast. En echt, ik gun het jullie met heel mijn hart dat jullie over 5 jaar nog steeds zo blij zijn met het alleen wakker worden in je 3-persoons Hästens-bed.

Nog zo’n ding van mij: dan kom je in real life iemand tegen die echt heel erg fijn is. Zo één waarvan je die ellendige kutvlinders krijgt, ergens ter hoogte van waar ooit je vermeende sixpack zat. Dat sixpack was overigens zomaar ineens weg, het gebeurde ergens tussen een bevruchting en het uitpoepen van een meloen, maar dat terzijde. Ik had het over die nice guy waarmee ik deze keer eens geen 3642 whatsapp-berichten heb gewisseld en daar sta ik dan, wetende dat een eventuele date met deze leuke vent  kansloos ten onder gaat. Want al ben ik 50+, op deze cruciale momenten sta ik met een bek vol tanden want schrijven gaat me nou eenmaal beter af dan praten. Ik klap dicht als een adolescente troel, pers er wat absoluut oninteressante tekst uit en hoppa, het beeld van onbevreesde, zelfverzekerde chick kan zo het putje in.

Vakanties plannen, nog zo’n uitdaging. Mijn vriendinnen zijn stuk voor stuk schatjes met dito schatten aan hun zijde, die begrijpelijk samen het leven en de liefde vieren op warme stranden. En ik? Ik ben blij dat mijn heerlijke kind een week  met zijn moeder op vakantie wil om een beetje bij te komen van zijn wilde vakantie met vrienden, wat ik als relaxte moeder natuurlijk helemaal begrijp. Het is dat óf een georganiseerde alleenstaanden-reis en dan is de keuze snel gemaakt. Niet dat ik ooit het verlangen heb gehad om deel te nemen aan zo’n trip, want je kunt er gif op innemen dat ik nou juist die ene vervelende kudde tref, zo fortuinlijk ben ik namelijk. Ik ben die mazzelkont die zo’n pleziertocht boekt waarbij tante Annie me twee weken lang overlaadt met verhalen en foto’s van haar keeshondjes en haar stamppot-recepten. En de rest van de dartele vrijgezellen zal wel weer aangevuld zijn met van die prachtige jonge juweeltjes met het lichaam van Doutzen Kroes  en dan heb je mij, in mijn mix & match bikini…

celeste barber

De happy single mom? Het is een uitdaging maar ik vier het leven! Ik dans in de weekenden in het zand bij mijn happy place at the beach en zolang ik die bikini maar niet aan hoef tijdens een eerste date ben ik oprecht gelukkig. Dat dus, gewoon ter info.


1 reactie

∼∼∼Summer vibes∼∼∼

Ik weet het wel? Dat jullie gestoord worden van mijn posts over strandtenten, de zon, muziek en biertjes en blote voeten in het zand. Maar ik word er zo gelukkig van en geluk moet je delen toch? En laten we eerlijk zijn, het is ook wel eens fijn om nu eens geen gezever te horen over weer een nieuw huisje of wederom een lege bankrekening. Want dit huisje blijft en die bankrekening blijft een constante golfbeweging tussen lichtgroen en een beetje smerig roze.

Dat oude busje waarmee ik door Brazilië ga toeren komt er voorlopig niet en de foodtruck waarin ik in bikini Caipirinha’s ga shaken en Coxinha’s ga frituren evenmin. Sowieso, het idee dat ik in bikini in mijn truckje ballen sta te frituren… nehhh, slecht idee.  In alle opzichten.  De kunst  zit erin om de droom van vrijheid levend te houden en ik kan dat.

IMG_3179Dus ik compenseer met bijzondere momenten op het strand. Desperados drinken uit een flesje, dansen in het zand, muziek luisteren, mooie gesprekken voeren met lieve vrienden en open-mined onbekenden.  Een beetje hangen  bij het vuur en als ik na zo’n avondje in mijn bed stap en de lucht van verbrand hout in mijn haren ruik vervloek ik mezelf dat ik niet even de brandlucht eruit heb gewassen, maar ach, wie heeft daar last van behalve ik zelf. En genieten van geweldige zonsondergangen, het maakt me intens blij.

Ik compenseer ook met het opstoken van mijn bbq-vat op zwoele zomeravonden, vrienden die onverwachts aan komen waaien en veel te lang blijven hangen op doordeweekse dagen maar f*ck dat. Slapen doen we in de winter wel weer.

De zomer maakt de mensen mooier en het leven makkelijker. En zelfs Wessel begrijpt dat, echt een kind van mij.. 🙂 Die heeft de festivals ontdekt, geniet van warme avonden met muziek bij Thuishaven of Woodstock, is niet meer weg te slaan van feestjes waarbij hij met vrienden en zijn liefje buiten kan dansen, een biertje kan drinken en het leven kan vieren. En ik geniet van hem.

IMG_3193Nog een ruime maand en dan gaan we samen een weekje weg. Dat het kán vind ik al een bijzonder dingetje maar dat hij het chill vindt om met zijn moeder op stap te gaan is van dusdanige meerwaarde dat ik er graag wat extra peso’s tegenaan gooi.  Ik ga met mijn kind onbekende straten doorkruisen, paëlla eten onder een palmboom en veel, heel veel muziek luisteren en ik weet nu al dat het mooi wordt.

En dan is er nog mijn drop-dead gorgeous Franse collegaatje die 3 weken op mijn zolder bivakkeert, mijn kingsize heeft ingepikt, haar hart uitstort en ondertussen mijn Havana rum soldaat maakt. Ik slaap met alle liefde 3 weken op mijn geleende 1-persoons senioren-Auping en vervul met even zoveel liefde de rol van moederkloek en ga pas slapen als ik weet dat ze veilig thuis is. En ze geniet van Nederland, van de tolerantie en van de mensen. En ik geniet van haar.

Laat de zomer nog maar even duren, Summer vibes, ik koester ze…