Het loterij-meisje

Ik heb een rete schreeuwerige deurbel. Zo eentje die klinkt alsof de hel bij de voordeur zojuist is losgebarsten en ik als de sodemieter met mijn life support-pakketje de bunker in moet duiken.  Trrrringggg! Jaaaa, we hebben er weer één! Shit, ik had toch die sticker moeten plakken.

Voor mijn neus staat een stuiterend grietje van een jaar of 20 met een glimlach van oor-tot-oor terwijl het buiten fucking koud is en de miezerregen al uren non-stop uit de lucht komt vallen. “Halloooooo, ik kom u een gratis lot brengen van de Vriendenloterij! Leuk hè en gefeliciteerd!” En gelijk gaan al mijn voelsprieten op stand ‘gevaar’ want ‘gratis’, daar hangen voorwaarden aan. Gratis my ass. Waarschijnlijk zit ik, als ik hierin meega, vast aan 86 pingpongballen, 2 draken en een gratis consult voor borstimplantaten.

Maar goed, omdat ik het enthousiaste meisje niet de deur in haar schattige smoeltje wil gooien, hoor ik haar heuglijke nieuws toch maar even aan. In mijn hoofd komen tegelijkertijd visioenen voorbij en de paniek slaat genadeloos toe. Waaraan moet ik die tonnen in godsnaam erdoor gaan jagen? Reisje naar de Caño Cristales in Colombia, of tóch maar Macchu Picchu, of die klassieke VW-bus? De keuzestress is nu al niet meer te overzien mensen.

Ze duwt haar legitimatie onder mijn neus en ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar in de schemer had ze net zo goed een stuk pleepapier onder mijn neus kunnen duwen, dus ik laat het voor wat het is. Blij dondert ze haar relaas over me heen en hoe meer ze praat, hoe liever ik haar vind. Haar natte haren druppelen op haar tablet en met de mouw van haar jas doet ze verwoedde pogingen om haar I-padje enigszins droog te houden.

Het PABO-meisje (ja dat had ik al uit haar gevist) licht me in een sneltreinvaart even alle voorwaarden toe die niet direct binnenkomen bij me. Helemáál niet, eigenlijk. Wat ik kan winnen? Geen flauw idee, maar ik ga uit van enkele tonnen. Moet kunnen toch? Geld zat, die loterij-loeders. Het meisje drukt me op het hart dat ik mijn mail in de gaten houd want ik krijg binnenkort een berichtje waarin ik kan aangeven of ik wil stoppen met mijn gratis maandelijkse utopie. ‘Daar ga je al’, denk ik bij mezelf, want zodra ze vertelt heeft wanneer ik moet annuleren ben ik deze datum ook gelijk weer… juist ja, vergeten. En je kunt er gif opnemen dat dat kloterige mailtje in mijn spamfolder terecht komt en ik de hele inhoud van deze irritante folder ongelezen in de prullenbak knikker, natuurlijk inculsief het mailtje van het aardige meisje. Naar verwachting ben ik dus het komende jaar de trotse bezitter van een Vriendenloterij-lot.

Even later kijk ik door het keukenraam en zie ik dat de overburen het inmiddels doorweekte grietje negeren. Hun deur blijft hermetisch gesloten dus ze hebben vast niet zo’n afgrijselijke deurbel. Kleine moeite om het meisje even te vertellen dat ze geen vriendenlot willen en überhaupt geen vrienden hebben. Ik heb de neiging nog 6 loten te kopen en straks, als ik die hoofdprijs in de wacht heb gesleept, een vette klassieke Volkswagen-bus op hún parkeerplaats te stallen met een logo van de Vriendenloterij in gigantisch grote neonletters er bovenop. Het meisje kijkt nog even mijn kant op en steekt een duim omhoog. Ze blijft lachen.

En nu heb ik dus een gratis lot. Het meisje hoopt dat ik win. Ik ook. Wat een lucky bastard ben ik toch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.