Met het vuur in de sloffen

Vol verwondering kijk ik naar programma’s als Lang Leve de Liefde en First Dates. Jáhaaa ik weet het, programma’s met niet al teveel allure, maar mag ik ook een guilty pleasure hebben? Ik was zelf langere tijd een doorgewinterde dater, met schraal succes overigens, dus het fenomeen blijft fascineren. Maar mensen, wat een waslijst aan vereisten waaraan de toekomstige partner moet voldoen vliegen daar over tafel zeg. En ik wil niet generaliseren, maar de oppervlakkigheid bij veel van die jongelui is schrijnend. Als ik zo’n grietje van pak-em-beet 21 op tv hoor zeggen dat ze een ‘fuckboy’ zoekt, dan mag ze dankbaar zijn dat ze mijn dochter niet is. Ik zou haar ook fucken, maar dan op de nijdige-moeder-manier. Als je daar nationale tv voor nodig hebt is er overigens echt iets grondig mis met je sociale leven. Al eens Tinder geprobeerd meid?

Ik kan je verzekeren dat ze voor het oprapen liggen, die ‘fuckboys’, mocht je daar überhaupt naar op zoek zijn. Je wordt op Tinder dood gegooid met zulke types. Mannen, en wellicht ook vrouwen, die met niets verhullende foto’s zoeken naar ehm.. ware liefde? Op sociale media zie ik heel wat berichten over zulke potentiële passiepimpers voorbijkomen, weinig goeds kan ik je vertellen. Veel ongevraagd toegezonden dickpics en al dat eindeloze gebedel van ranzige types om gewaagde foto’s die ze toch nooit ontvangen. Blègh. Godzijdank staat mijn smoel er ook niet meer op want na 7 jaar daten heb ik vorig jaar mijn lief gevonden. Yep, via een dating app en ja, de speld in de hooiberg, maar wat daaraan vooraf is gegaan? Ik kan er een boek over schrijven, met soms een gruwelijk hoofdstuk maar zeker evenzoveel hilarische anecdotes.

Ik heb in 7 jaar frequent gedate. Niet iets om trots op te zijn, maar de zoektocht naar een lief liep een beetje uit de hand. Keiharde eisen stelde ik op een gegeven moment niet meer; volkomen kansloos want niets is wat het lijkt. Het duurde even om tot de realisatie te komen dat het één grote etalage is waar de schone schijn de boventoon voert, maar al doende leert men hè? Dus het moest gewoon boteren op meerdere vlakken en ja, ik ben nou eenmaal een sucker voor krullen, dus die mannen werden toch nét iets sneller naar rechts geswipet. (Over oppervlakkig gesproken..). Een fikse uitdaging om een lief te vinden, zelfs op apps als Tinder, waar je kunt swipen tot je een ons weegt. Toen kwam voor mij de ommekeer. Niet meer daten op zoek naar De Ware maar op zoek naar mooie vriendschappen en amusante gesprekken en die lieverd die zou blijven plakken zou vanzelf wel een keer komen. Het kaf werd daarmee ook gelijk gescheiden van het koren; als de betreffende heren niet letterlijk of figuurlijk mijn slaapmuts aangeboden kregen, waren er zat die daarna straalden van afwezigheid in mijn timeline. Ik keur het helemaal goed. Maar leuke momenten heb ik zeker gehad! Ik heb er echt een aantal super lieve vrienden aan overgehouden die me heel dierbaar zijn geworden, maar een groot deel was ronduit bagger. Zal wel iets te maken hebben met mijn vertroebelde blik ofzo.

Wat een types zijn er voorbijgekomen en wat een horror maken vrouwen af en toe mee. Nou was ik wel van de veilige, zeg maar. Bij voorkeur afspreken op openbare plekken waar veel mensen zijn en ik mijn auto makkelijk kwijt kan. Want in sommige gevallen wil je ook graag weer met het vuur in de sloffen weg hè? En ik kan je verzekeren dat dat met enige regelmaat gebeurd is.

Mannen die op Tinder 1.85m beweerden te zijn en in het echt net tot borsthoogte kwamen (en ik ben al niet zo groot), dat is best pretentieus voor een lilliputter. Exemplaren die 8 jaar ouder waren dan ze in hun profiel vermeldden, omdat ze zelfs nu nog steeds denken dat die jonge vrouwen het niet doorhebben dat hij 20 jaar ouder is dan zijzelf. Tsss wakker worden joh. Er zijn mannen die je op je eerste date op je flikker geven omdat je de verkeerde E-nummers eet en daarmee jezelf in het graf eet met je pompoensoepje. Pfff dodelijk vermoeiend. Soms zijn er zelfs mannen bij die je, nadat je hebt verteld dat het hem niet gaat worden, het internet afstruinen voor je adres en op de meest onmogelijke tijden (lees: rond middernacht) hun auto voor je deur zetten. Alleen dat, verder niks. Mafkezen.

Of die ene keer, ik had buiten afgesproken bij zijn bedrijf omdat het restaurantje om de hoek zat. Zijn assistente kwam naar buiten en vroeg of ik even binnen wilde wachten omdat hij nog een zakelijk telefoontje moest afhandelen. Afijn, assistente ging naar huis en mijn date kwam zich even later voorstellen. Poedelnaakt met alleen een lange bontjas en cowboylaarzen om zijn ietwat morsige lijf te verhullen. Of ik hem eerst even, ehm om het netjes te verwoorden, oraal wilde bevredigen want dan kon de beer in zijn bontjas wat meer ontspannen eten. Ja joh, doe ik wel even.. Echt, wat gaat er in het hoofd van zo’n looser om? Je snapt het al, met het vuur in de sloffen enzo in zo’n geval.

Een andere date zou mij wel even thuis afzetten nadat mijn auto niet meer startte. Voor ik het wist stond ik rond middernacht ergens midden in de pikdonkere Noordwijkse duinen en kreeg ik een huwelijksaanzoek. Hij had me net zo goed met een bijl de kop af kunnen hakken want geen hond die je daar vindt in dat uitgestrekte duingebied. Voer voor de wolven. Dat was bijna net zo eng als de date die zijn zoon van 8 mee nam naar de eerste date om mij voor te stellen als zijn nieuwe stiefmoeder. Voor ik het wist stond ik in de paardenbak te applaudisseren voor de paardenknul op zijn bejaarde knol en ik heb geen flikker, maar dan ook echt hélemaal niets met paardrijden. Dat dus.

Heel soms kom je tijdens een date ineens zijn ex tegen terwijl je lollig met je meneer aan een pizzaatje zit. In mijn geval was dat, hoe kan het anders, zo’n onbeschaafde ex die binnen een tel veranderde in een ontplofte jaloerse furie met losse handjes. Nadat meneer de vechtpartij met Mevrouw Furie had beëindigd vond de feeks het nodig om mij ook nog een fikse muilpeer te verkopen. Je begrijpt, wederom met het vuur in de sloffen aftaaien.

Mijn laatste date was vorige winter. Niels was alles wat er in zijn profiel stond en veel meer. Niks gelogen, geen omvangrijke waslijst met eisen, gewoon een grote lieverd bij wie ik mag zijn wie ik ben. Hij heeft krullen (whoopwhoop) en hij is een stuk langer dan de lilliputter van 1.47m, da’s toch ook best mooi meegenomen.. En ik weet het, ik ben soms niet de doorsnee vrouw. Ik ben diegene met hoge ‘highs’ en diepe ‘lows’, chaotisch in mijn hoofd maar o zo gestructureerd in huis. Hooggevoelig en soms ook gewoon ronduit bot. Ik vergeet belangrijke dingen en onthou nutteloze informatie. Ik heb een obsessie voor sterrenhemels en dans het liefste op het strand. Maar alles is oké, ik heb eindelijk na die 7 jaar daten mijn lief gevonden. En dat lucht op. Het vuur mag uit de sloffen. Halleluja!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.